المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٠١

موارد استغناء مبتداءاز رابط

الف : ضمير موجود در خبر مانند : زيد قام ابوه ( زيد ، پدرش ايستاد ) .

شاهد در « قام ابوه » بوده كه جمله و خبر مىباشد و ضمير مجرورى در « ابوه » رابط آن محسوب مىگردد .

ب : ضمير مقدّر در خبر همچون :

البرّ قفيز بدرهم ( گندم يك قفيز آن به يك در هم است ) .

شاهد در « قفيز بدرهم » است كه خبر بوده و رابطش ضمير مقدّر مىباشد چه آنكه تقدير كلام چنين است :

البرّ قفيز منه بدرهم .

ج : اسم اشاره‌اى كه با آن بمبتداء اشاره گردد نظير :

و لباس التّقوى ذلك خير .

« لباس و پوشش تقوى و پرهيزكارى آن از ديگر چيزها بهتر است » .

شاهد در « ذلك خير » بوده كه خبر واقع شده و رابطش كلمه « ذلك » است كه مشار اليهش « لباس التّقوى » مىباشد .

موارد استغناء مبتداءاز رابط

موارد استغناء مبتداءاز رابط

سپس شارح گويد :

مبتداء در دو مورد از آوردن رابط برايش مستغنى است :

1 - در موردى كه مبتداء را تكرار نمايند يعنى عين لفظش را در خبر بياورند مانند : الحاقّة مالحاقّة « قيامت حتمى و حقّ ، چيست آن قيامت » .

شاهد در « ما الحاقه » است كه خبر بوده و مشتمل است برذكر عين لفظ مبتداء از اينرو در آن رابطى نياز نداريم .

2 - در جائى كه خبر مشتمل برلفظ عامّى بوده كه مبتداء در تحت آن واقع باشد مثل :

انّ الّذين آمنوا و عملوا الصّالحات انّا لا نضيع اجر من احسن عملا .