المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٨
الف و لام زائده غير لازمه
نقلا : ماضى مجهول ، الفش اطلاقى است و تركيب « كان » با « نقلا » ماضى استمرارى مىشود پس مجموع ايندو در اينجا يك فعل مىباشند .
ترجمه :
و برخى از اعلام برآنها الف و لام داخل شده تا اشاره داشته باشد برمعنائى كه از آن نقل داده شدهاند .
متن : « 110 »
كالفضل و الحارث و النّعمان * فذكر ذا و حذفه سيّان
تجزيه و تركيب
كالفضل : جارّ و مجرور ، متعلّق باستقرّ ، خبر است براى مبتداء محذوف و تقدير كلام ذلك كالفضل الخ مىباشد .
واو : عاطفه .
الحارث : معطوف به « الفضل » .
واو : عاطفه .
النّعمان : معطوف است به « الفضل » .
فا : عاطفه .
ذكر : مبتداء ، مضاف .
ذا : مضاف اليه .
واو : عاطفه .
حذفه : مضاف و مضاف اليه ، معطوف به « ذا » .
سيّان : خبر براى « ذكر » .
ترجمه :
مانند الفضل و الحارث و النّعمان ، پس ذكر اين الف و لام و حذفش مساوى است .