المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٦

صله الف و لام

شده است .

قوله : و هى الّتى غلب عليها الاسميّة : ضمير در « عليها » به صفت راجع است .

قوله : و كونها توصل بمعرب الافعال : ضمير در « كونها » به الف و لام راجع است .

قوله : و منه ما انت الخ : ضمير در « منه » به دخول الف و لام برسر فعل مضارع راجع است .

قوله : و ليس بضرورة : ضمير در « ليس » به دخول الف و لام برسر « ترضى » راجع است .

قوله : قال لانّه متمكّن الخ : ضمير در « قال » به مصنّف و در « لانّه » به فرزدق عود مىكند .

قوله : و ردّ بانّه لو قاله لوقع فى محذور اشدّ : ضمير نائب فاعلى در « ردّ » به كلام مصنّف و در « بانّه » به فرزدق و ضمير منصوبى در « قاله » به « المرضى » عود مىكند .

قوله : امّا وصلها بالجملة الاسميّة : ضمير در « وصلها » به الف و لام راجع است .

متن : « 99 »

اىّ كما و اعربت ما لم تضف * و صدر وصلها ضمير انحذف

تجزيه و تركيب

اىّ : مبتداء .

كما : جارّ و مجرور ، متعلّق به « استقرّ » خبر .

واو : عاطفه .

اعربت : به صيغه ماضى مجهول .