المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٤

موصولات اسمى

ابنى كليب انّ عمّى اللّذا .

و قوله :

مهما اللّتا لو ولدت تميم .

ترجمه و شرح :

مصنّف گويد :

در وقت تثنيه بستن الّذى و الّتى ياء ثابت نمانده و حذف مىشود پس علامت تثنيه را نبايد پهلوى « ياء » درآورد بلكه پهلوى آنچه ياء بعد از آن قرار گرفته بايد قرار داد .

شارح گويد :

حرفى كه ياء پهلويش واقع شده در « الّذى » ذال و در « الّتى » تاء مىباشد بنابراين پس از آوردن علامت تثنيه يعنى الف و نون « ذال » و « تا » بخاطر آن مفتوح مىشوند .

سپس مصنّف گويد :

نون از ايندو كلمه را در وقت تثنيه بودن اگر تشديد دهى ملامت و سرزنشى برتو نيست .

شارح گويد :

مقصود نون تثنيه است كه با الف و يا ياء مىآيد چنانچه مذهب اهل كوفه چنين بوده و مصنّف نيز آن را اختيار كرده است .

و وجه عدم سرزنش و ملامت اينستكه تشديد دادن نون تثنيه كار جايزى مىباشد چنانچه در آيه ( 16 ) از سوره نساء چنين آمده : و اللّذانّ يأتيانها منكم .

شاهد در نون « اللّذان » است كه مشدّد مىباشد .

و نيز در آيه ( 29 ) از سوره فصّلت چنين وارد شده : ربّنا ارنا اللّذينّ .

شاهد در نون « اللّذين » است كه مشدّد قرائت شده .

پس از آن مصنّف گويد :

و همچنين نون از « ذين » و « تين » نيز تشديد داده شده است .