المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٨

[ دنباله شرح خطبه ]

قوله : لتفضيل السّابق شرعا : چه آنكه خداوند متعال در قرآن شريفش مىفرمايد :

السّابقون السّابقون ، اولئك المقرّبون .

قوله : و عرفا : در عرف اينطور معروف است كه افراد مسنّ و پيرمرد را احترام ويژه‌اى برايشان قائل مىشوند و اين صرفا بخاطر قدمت عصرشان برلاحقين و جوانان مىباشد .

قوله : و هو ايضا : ضمير « هو » به ابن معط راجع است .

قوله : ثنائى الجميلا عليه : الف در « الجميلا » الف الحاقى است و ضمير در « عليه » به ابن معط راجع است .

قوله : بما الفّه : ضمير فاعلى در « الفّه » به ابن معط و ضمير مفعولى به ماء موصوله راجع است .

قوله : و اقتدائى به : ضمير در « به » به ابن معط راجع است .

متن : « 7 »

و اللّه : يقضى بهبات وافرة * لى و له فى درجات الآخرة

تجزيه و تركيب

واو : حرف استيناف ، غير عامل ، مبنى .

اللّه : مبتداء .

يقضى : فعل مضارع ، مفرد ، مذكّر ، غائب ، ثلاثى مجرّد ، ناقص يائى از باب ضرب ، يضرب ، خبر .

بهبات : جار و مجرور ، متعلّق به « يقضى » ظرف لغو .

وافرة : به صيغه اسم فاعل ، صفت براى « هبات » .

لى : جار و مجرور ، متعلّق به « يقضى » ظرف لغو .