المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٤

حكم ديگر براى علم

ترجمه :

و اگر اسم و لقب هردو مفرد بودند پس اوّلى را به دوّمى اضافه كن و در غير اين صورت لازم است دوّمى را تابع براى اوّلى بياورى .

شرح عربى :

و ان يكونا ، اى الاسم و اللّقب ، مفردين فاضف ، الاوّل الى الثّانى ، حتما ، عند البصريّين نحو :

هذا سعيد كرز اى مسمّاه كما سيأتى فى الاضافة .

و اجاز الكوفيّون الاتّباع و اختاره فى الكافية و التّسهيل و معلوم على الاوّل انّ جواز الاضافة حيث لا مانع من ال نحو : الحارث كرز .

و الّا ، اى و ان لم يكونا مفردين بان كانا مركّبين كعبد اللّه زين العابدين او الاوّل مركّبا و الثّانى مفردا كعبد اللّه كرز او عكسه كزيد انف النّاقة ، اتّبع ، الثّانى ، الّذى ردف ، الاوّل له فى اعرابه على انّه بدل او عطف بيان .

و يجوز القطع الى الرّفع و النّصب بتقدير « هو او اعنى » ان كان مجرورا و الى النّصب ان كان مرفوعا و الى الرّفع ان كان منصوبا كما ذكره فى التّسهيل .

ترجمه و شرح :

حكم ديگر براى علم

حكم ديگر براى علم

مصنّف گويد :

اگر اسم و لقب هردو مفرد باشند پس حكم آنست كه واجب است اوّلى را به دوّمى اضافه نمود .

مؤلّف گويد :

مقصود از « مفرد » مفرد در مقابل مركّب است اعمّ از مركّب اضافى يا اسنادى و يا وصفى و يا اسنادى .