المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٥

مبحث علم

قوله : و هو فصل يخرج النّكرات : ضمير « هو » به « يعيّن المسمّى » راجع است .

قوله : يخرج المقيّدات : كلمه « مقيّدات » به صيغه اسم مفعول .

قوله : و هو المعرّف بالصّلة : مانند جائنى الّذى قام ابوه .

كه « الّذى » مقيّد است به « قام ابوه » .

قوله : و ال : يعنى مقيّد به الف و لام تعريف مانند جائنى الرّجل .

كه « رجل » مقيّد است به « الف و لام تعريف » و بواسطه آن مسمّايش معلوم مىشود .

قوله : و المضاف اليه : يعنى مقيّد به مضاف اليه مانند جائنى غلام الرّجل .

كه « غلام » مقيّد است به « الرّجل » و بواسطه آن مسمّايش مشخّص شده .

قوله : و هو اسم الاشارة : چه آنكه تعريف در آن بواسطه اشاره و مواجهه بوده و آن امرى است معنوى نه لفظى .

قوله : و المضمر : زيرا تعريف در آن بواسطه ارجاع به غائب يا تخاطب و يا حضور مىباشد و هريك از اين امور معنوى بوده نه لفظى .

قوله : و خبر قوله « علمه » : ضمير در « قوله » به مصنّف راجع است .

متن : « 73 »

و قرن و عدن و لاحق * و شدقم و هيلة و واشق

تجزيه و تركيب

واو : عاطفه .

قرن : معطوف است به خرنق و همچنين ساير معطوفات بعدى .

ترجمه :

و نيز علم شخصى مانند : قرن ، عدن ، لاحق ، شدقم ، هيله و واشق .