المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥١

[ موارد الحاق نون وقايه ]

بكسر آن با ياء و هم بكسر آن بدون ياء چنانچه قطنى قطنى و قطّ قطّ با تشديد طاء نيز خوانده شده است .

قوله : و به قرء السّتّة من القرّاء : ضمير در « به » به الحاق نون راجع است .

مؤلّف گويد :

مقصود از قرّاء ششگانه :

عبد اللّه بن كثير و عاصم و ابو عمرو و ابو عمران بن غامر و حمزة بن حبيب و علىّ بن حمزه كسائى است .

قوله : و تجريدها : ضمير مؤنّث به « لدن » راجع است .

قوله : و به قرء النّافع : ضمير در « به » به تخفيف راجع بوده و نافع يكى ديگر از قرّاء مشهور مىباشد .

قوله : مع ياء و دونها : يعنى و دون ياء .