المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٥

[ موارد الحاق نون وقايه ]

لعلّى ابلغ الاسباب ، شاهد در « لعلّى » است كه بدون نون وقايه آمده .

و همانطوريكه گفته شد اتّصال آن به نون قليل و كم مىباشد و از موارد نادر است شعر ذيل :

فقلت اعيرانى القدوم لعلّنى * احطّ بها قبرا لابيض ماجد

يعنى : پس گفتم كه تيشه را به من عاريه دهيد شايد من با آن غلافى براى شمشير اصيل و نيكو بسازم .

شاهد در « لعلّنى » است كه با نون وقايه آمده .

قوله : اى كثر و ذاع : كلمه « ذاع » يعنى پخش و منتشر گرديد .

قوله : لمزيّتها على اخوانها : ضمائر مؤنّث به « ليت » راجع مىباشند .

قوله : فتجريدها من النّون كثير : ضمير در « تجريدها » به « لعلّ » عود مىكند .

قوله : لانّها ابعد من الفعل : ضمير در « لانّها » به لعلّ عود مىكند .

قوله : لشبهها به حرف الجرّ : ضمير مؤنّث به « لعل » عود مىكند .

قوله : و اتّصالها بها قليل : ضمير در « اتّصالها » به لعلّ و در « بها » به نون وقايه راجع است .

متن : « 70 »

فى الباقيات و اضطرارا خفّفا * منّى و عنّى بعض من قد سلفا

تجزيه و تركيب

فى الباقيات : جارّ و مجرور ، متعلّق است به « مخيّرا » .

واو : عاطفه .

اضطرارا : مفعول له براى « خفّفا » .

خفّفا : به صيغه ماضى ، الفش اطلاقى است .

منّى : مفعول است براى « خفّفا » .