المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٣١

حكمى ديگر از احكام ضمائر

ديگر نواسخ مىباشد بين ارباب ادب اختلاف مىباشد لذا برخى « كنت ايّاه » را متعيّن دانسته و گروهى آن را اجازه نداده و متّصل آوردن را لازم دانسته‌اند .

قوله : على الاصل : يعنى اصل در ضمير زيرا اصل اتّصال آوردن است به جهت رعايت اختصار .

قوله : اوّلهما اخصّ : ضمير در « اوّلهما » به ضميرين راجع است .

قوله : ما اشبهه : يعنى اشبه « سلنيه » .

قوله : او احدى اخواتها : يعنى اخوات « كان » .

قوله : انتما : الف آن اطلاقى است و به صيغه ماضى مجهول مىباشد يعنى نسبت داده شده .

متن : « 65 »

كذاك خلتنيه و اتّصالا * اختار غيرى اختار الانفصالا

تجزيه و تركيب

كذاك : جارّ و مجرور ، متعلّق باستقر ، خبر مقدّم .

خلتنيه : مبتداء مؤخّر .

واو : عاطفه .

اتّصالا : مفعول مقدّم براى « اختار » .

اختار : فعل مضارع به صيغه متكلّم وحده .

غيرى : مبتداء .

اختار : فعل ماضى به صيغه مفرد مذكّر غائب فاعلش ضميرى است كه به « غيرى » راجع بوده ، خبر .

الانفصالا : الفش اطلاقى است ، مفعول براى « اختار » .