المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١٩

آراء در وجه بناء ضمائر

قوله : و من معه : يعنى و من مع المتكلّم .

قوله : بلنا المنح : يعنى ما مىرسيم به عطاء و بخشش .

قوله : و هو تاء الفاعل الخ : ضمير « هو » به « ما عدا » راجع است .

قوله : كاينة : يعنى مىباشند .

قوله : لما غاب و غيره : ضمير در « غيره » به ما غاب عود مىكند .

قوله : و المراد به المخاطب : ضمير در « به » به غيره راجع است .

متن : « 60 »

و من ضمير الرّفع ما يستتر * كافعل اوافق نغتبط اذ تشكر

تجزيه و تركيب

من : جارّه به معناى تبعيض .

ضمير : مضاف ، مجرور به من ، متعلّق به استقرّ ، خبر مقدّم .

الرّفع : مضاف اليه .

ما : موصوله ، مبتداء .

يستتر : فعل مضارع معلوم ، صله است براى « ما » .

كافعل : يعنى كقولك : افعل .

اوافق : معطوف است به « افعل » بحذف عاطف .

نغتبط : معطوف است به « اوافق » بحذف عاطف .

اذ : ظرفيّه ، متعلّق است به « تشكر » .

تشكر : به صيغه فعل مضارع مخاطب .

ترجمه :

برخى از ضمائر مرفوع مستتر گرفته مىشوند مانند آنچه در « افعل » و « اوفق » و « نغتبط » و « تشكر » مىباشد .