المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٨١
وجه تسميه اسم مذكوربه مقصور
قدّرا جميعه ، على الالف لتعذّر تحريكها ، و هو الّذىّ قد قصّرا ، اى سمّى مقصورا ، لانّه حبس عن الحركات و القصر الحبس .
او لانّه غير ممدود .
قال الرّضى ( ره ) و هو اولى ، لما يلزم على الاوّل من اطلاقه على المضاف الى الياء .
ترجمه و شرح :
تقدير اعراب در اسم مقصور
تقدير اعراب در اسم مقصور
مصنّف گويد :
پس اسم اوّل جميع انواع اعراب در آن مقدّر است .
شارح گويد :
مقصود از « اوّل » اسمى است همچون مصطفى كه آخرش الفى لازم دارد .
و منظور از تقدير اعراب ، تقدير آن برالف است زيرا تحريك الف متعذّر است از اينجهت حركات اعرابى در آن ظاهر نشده بلكه بايد آنها را مقدّر گرفت فلذا در امثله :
جائنى مصطفى ، رأيت مصطفى ، مررت بمصطفى .
هرسه قسم اعراب كه ضمّه و فتحه و كسره باشد برالف مقصوره‌اى كه در آخر كلمه مصطفى است مقدّر مىباشد .
وجه تسميه اسم مذكوربه مقصور
وجه تسميه اسم مذكوربه مقصور
سپس مصنّف گويد :
اسم اوّل همچون مصطفى همانست كه مقصور مىباشد .
شارح گويد :
يعنى آن را مقصور مىنامند و وجه تسميه آن به اين اسم آنست كه :