المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٢٧

مبحث اعراب نيابى ( اعراب بحروف )

مصنّف در كتاب كافيه و عمده « ذو » را كه اعراب نيابى دارد مقيّد نمود به اينكه معرب باشد يعنى گفته اين اعراب در « ذو » زمانى جارى است كه معرب مىباشد كنايه از « ذو » به معناى « الّذى » .

سپس مصنّف مىگويد :

و از جمله اين اسماء كلمه « فم » مىباشد مشروط باينكه « ميم » از آن حذف گردد .

شارح گويد :

در كلمه « فم » لغات متعدّدى است به اين شرح :

1 - فم ( بفتح فاء و تخفيف ميم ) .

2 - فم ( بضمّ فاء و تخفيف ميم ) .

3 - فم ( بكسر فاء و تخفيف ميم ) .

4 - فما ( بفتح فاء با الف مقصوره ) .

5 - فما ( بضمّ فاء با الف مقصوره ) .

6 - فما ( بكسر فاء با الف مقصوره ) .

7 - فمّ ( بفتح فاء و تشديد ميم ) .

8 - فمّ ( بضمّ فاء و تشديد ميم ) .

9 - فمّ ( بكسر فاء و تشديد ميم ) .

10 - فمّا ( بفتح فاء و تشديد ميم با الف مقصوره ) .

11 - فمّا ( بضمّ فاء و تشديد ميم با الف مقصوره ) .

12 - فمّا ( بكسر فاء و تشديد ميم با الف مقصوره ) .

13 - فما ( بفتح ميم و تبعيّت فاء از آن ) .

14 - فم ( بضمّ ميم و تبعيّت فاء از آن ) .

15 - فم ( بكسر ميم و تبعيّت فاء از آن ) .