بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٤١

38 مكارم اخلاق و رستگارى

125 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : مؤمن در چهره‌اش شادمان و خوشحال و در دل اندوهگين است ، دلش بسيار باز مىباشد ، در نزد خود از همه حقيرتر است برترىجوئى را دوست نمىدارد و از بدگوئى دورى مىكند .

او اندوهى طولانى دارد ، همتش بسيار عالى مىباشد ، زياد سكوت مىكند ، اوقاتش هميشه مشغول است ، سپاسگزار و صبور مىباشد ، همواره در فكر فرو رفته ، با هر كس دوستى نمىكند ، اخلاقش نرم است و سخت‌گير نيست ، از سنگ محكم‌تر است و از بنده‌اى كوچك‌تر مىباشد .

126 - على عليه السّلام فرمود : شرفى بالاتر از اسلام نيست ، عزتى برتر از تقوى نخواهد بود ، پناهگاهى محكم‌تر از ورع نيست ، شفيعى موفق‌تر از توبه نمىباشد ، گنجى بىنيازتر از قناعت وجود ندارد ، خوشنودى به روزى كفاف فقر را مىبرد .

هر كس به اندازه زندگى داشته باشد و به آن بسنده كند در راحتى و آسايش بسر خواهد برد ، حرص و هوى كليد سختى و مشقت هستند و آدمى را گرفتار مشكل مىكنند ، حرص و تكبر و حسد خوىهائى هستند كه آدميان را گرفتار گناه مىكنند ، و شر هم جامع همه عيب‌ها مىباشد .

127 - على عليه السّلام فرمود : هر گاه در مردى خوى زيبائى مشاهده كرديد دقت كنيد كه او خوىهاى ديگرى هم دارد .

128 - على عليه السّلام فرمود : براى رسيدن به اخلاق حميده خود را آماده كنيد ، و در اين باره تعصب به خرج دهيد ، حقوق همسايگان را حفظ كنيد ، به ذمه‌ها و عهدها وفادار باشيد با نيكىها همراهى كنيد و با متكبران همراهى نداشته باشيد و از آنها اطاعت نكنيد .

همواره دنبال فضل برويد و از ستم و تعدى دست باز داريد ، كشتن را بزرگ بشماريد ، و به مردم حق بدهيد ، خشم خود را فرو نشانيد و در زمين از فساد دورى كنيد ، و بنگريد كه بر ملت‌هاى گذشته در اثر كارهاى زشت چه گذشت و بر سر آنها چه آمد .

در زندگى آنها مطالعه كنيد و بدىها و خوبىهاى آنها را مورد دقت قرار