بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٩

32 درجات ايمان

آنها را زياد و درجات آنها را بالا مىبرد .

اى عمار گفتار خداوند در باره كسانى است كه حق على عليه السّلام و امامان از اهل بيت را انكار كردند و حق آنها را نشناختند ، و براى همين جهت مورد خشم و غضب خداوند متعال قرار گرفتند .

امام رضا عليه السّلام فرمود : مقصود از قول خداوند هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ » درجاتى است كه فاصله آنها به اندازه فاصله آسمان و زمين مىباشد .

13 - ابو عمر و زبيرى گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : مؤمنان با زياد شدن ايمان بر يك ديگر تفاضل پيدا مىكنند ، و درجات آنها بر حسب ايمان آنها مىباشد ، عرض كردم مگر ايمان‌ها با هم فرق مىكنند و براى آنها درجات و مراتب هست كه مؤمنان بر حسب آن تفاضل پيدا مىكنند امام عليه السّلام فرمود : آرى .

راوى گويد : عرض كردم آنها را براى من بيان فرمائيد تا نيك دريابم ، فرمود خداوند دوستان خود را به هم فضيلت داده و در قرآن مجيد فرموده ، ما پيامبران را بر يك ديگر فضيلت داديم ، با بعضى از آنها سخن گفتيم و بعضى را بر بعضى ديگر رتبه بالا داديم .

در جاى ديگر فرمود : ما بعضى از پيامبران را بر بعضى ديگر فضيلت داديم ، و گفت : اى رسول ما بنگر چگونه ما پاره‌اى از آنها را بر دسته‌اى ديگر امتياز بخشيديم ، و در آخرت درجات بزرگترى خواهند داشت ، و در جاى ديگر گفت آنها در نزد خداوند درجات متفاوتى دارند ، از اين آيات معلوم است كه درجات و منازل در نزد خداوند فرق دارند و همه يكسان نمىباشند .

14 - ابو بصير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : نگوئيد همه يك درجه دارند ، خداوند فرمود : در آن جا درجات با هم متفاوت هستند گروهى بالا و جماعتى پائين مىباشند ، و نسبت به اعمال خود برترى دارند .

15 - عبد الرحمن بن كثير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : اى عبد الرحمن براى شيعيان ما گناه مقدر نشده ، آنها برگزيدگان خداوند هستند كه براى دين خود اختيار كرده ، و در قرآن مىفرمايد گناه و معصيت به نيكوكاران راه ندارند .