بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٧

30 ارتباط ايمان و عمل

مقصود از لشكريان شيطان ذريه او هستند ، در جاى ديگر فرمود : ما را فقط گناهكاران و متجاوزان گمراه كردند يعنى مشركان و كسانى كه به آنها اقتداء كردند در شرك با آنها همراهى نمودند ، و آنها قوم محمد صلّى اللَّه عليه و إله مىباشند در ميان اين جماعت يك نفر يهودى و نصرانى نيست .

گفتار خداوند در قرآن بر اين گواه است در آن جا كه فرمود : قبل از آنها قوم نوح تكذيب كردند و يا فرمود : اصحابى كه آن را تكذيب نمودند ، و يا گفت :

اصحاب لوط آن را تكذيب كردند ، آنها يهود و نصارى نيستند و گفتند عزير فرزند خدا مىباشد و يا عيسى پسر خدا هست .

به زودى خداوند يهود و نصارى را وارد دوزخ مىكند و هر قوم و ملتى را بخاطر اعمال آنها وارد جهنم مىگرداند ، گفتا دوزخيان كه گفتند : مجرمان ما را گمراه كردند يعنى آنها ما را به راه خود دعوت نمودند ، و لذا خداوند از قول آنها هنگامى كه همه در دوزخ جمع مىشوند نقل مىكند كه دسته اول آنها به دسته بعدى گفتند بار خدايا اينها ما را گمراه كردند و اينك عذاب مضاعف به آنها بدهيد .

در جاى ديگر فرمود : هر گاه گروهى وارد جهنم مىگردند رفقاى خود را لعنت مىكنند و اين هنگامى است كه همديگر را مىشناسند ، گروهى از دسته‌اى بيزارى مىجويند ، و جماعتى جماعت ديگرى را لعن مىكنند بعضى با بعضى احتجاج مىنمايند تا شايد طرف را مغلوب نمايند .

آنها همه تلاش مىكنند تا از آن ورطه نجات پيدا كنند و از آن مشكلات و عذاب‌ها برهند ديگر آن جا محل گرفتارى و امتحان و آزمايش نيست ، و معذرت هم قبول نمىشود ، و راه نجاتى هم نيست ، اين آيات و آيات مشابه ديگر همه در مكه نازل شده‌اند و خداوند مشركان را وارد جهنم مىكند .

هنگامى كه خداوند اذن داد محمد صلّى اللَّه عليه و إله از مكه خارج شود و در مدينه اقامت كند ، اسلام را بر پنج پايه استوار كرد ، گواهى دادن بر وحدانيت خداوند و رسالت حضرت رسول و بندگى او ، و بر پا داشتن نماز و دادن زكات و حج خانه خدا و روزه