بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٢٦

12 گرفتارىهاى مؤمن

چيزى ديگر برايش گرفتارى پيش مىآيد ، و يا اندوهى كه نمىداند از كجا پيدا شد ، اين مصيبت‌ها براى اين است كه خداوند مىخواهد در برابر اين گرفتاريها به او پاداش بدهد .

63 - ابو الحسن احمسى گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمودند رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : خداوند متعال بنده خود را به انواع گرفتاريها پيوسته مىكند همان گونه كه بزرگ خانواده خاندان خود را به بهترين غذاها و ميوه‌ها پذيرائى مىكند .

64 - زرارة گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن از يك چيز و گاهى از سه چيز رهائى پيدا نمىكند ، يا كسى در خانه در را روى او مىبندد و او را آزار مىدهد ، يا همسايه او را اذيت مىكند ، يا كسى در راه و در بر آوردن حاجات او وى را رنج مىدهد .

65 - هشام بن سالم گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : انبياء بيش از همه گرفتار مصيبت‌ها مىباشند و بعد كسانى كه به آنها نزديك هستند و راه آنها را مىروند .

66 - سدير گويد : از امام باقر عليه السّلام پرسيدم آيا مؤمن گرفتار و مبتلا مىگردد ، فرمود : مگر جز مؤمن ديگرى هم مبتلا مىشود ، حتى رفيق ياسين هم كه گفت : يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ مكنع بود گفتم مكنع چيست فرمود : جذام .

67 - عمر بن يزيد گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود هيچ مؤمنى نيست مگر اينكه يك جايى از بدن او درد مىكند و تا هنگام مرگ از وى دست برنمىدارد و اين درد موجب كفاره گناهان او مىشود .

68 - احمسى گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : غم و اندوه همواره بر مؤمن مستولى هستند تا گناهان او را بر طرف كنند .

امام صادق عليه السّلام فرمود : چهل شب بر مؤمن نمىگذرد مگر اينكه كارى براى او پيش مىآيد كه او را محزون مىسازد و او هم به ذكر خدا مشغول مىگردد .

69 - حارث بن عمر گويد : از امام باقر عليه السّلام شنيدم مىفرمود : بندهء مؤمن همواره در دنيا مهموم است تا هنگامى كه از جهان مىرود گناهى نداشته باشد .

70 - ابو بصير گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم مىفرمود : اگر بنده مؤمن من