بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١١٩
12 گرفتارىهاى مؤمن
افتاد در آخرت عذاب زيادى خواهند ديد و به انواع و اقسام عذاب گرفتار خواهند شد .
او آرزو مىكرد كاش در دنيا تسليم حق مىشد و نعمت‌هائى كه در دنيا نصيب او شده بود در برابر مصيبت‌ها و گرفتاريهائى كه در آخرت برايش پيش آمد به مراتب اندك و ناچيز بشمار مىرفت .
اگر مخالفان ما در دنيا در بهترين وضع زندگى كنند و از انواع لذائذ مادى بهره‌مند شوند و عمرهايى طولانى داشته باشند ، ولى روز قيامت هنگامى كه در آتش فرو مىروند از آنها سؤال مىشود آيا شما در گذشته زندگى مرفه و خوشى داشته‌ايد ، آنها پاسخ مىدهند : خير ما خوشى و لذتى نديده‌ايم .
اگر يكى از طرفداران و شيعيان ما كه در دنيا سختى و رنج مشاهده كردند و زندگى دردناكى بر آنها گذشت روز قيامت هنگامى كه در نعمت‌هاى بهشتى غوطه مىخورند از آنها سؤال مىشود آيا شما در دنيا ناراحتى پيدا كرديد مىگويند : ما هيچ رنجى در دنيا مشاهده نكرديم ، پس با اين گونه نعمت‌ها و سختيها شما چه گمانى داريد اينك نعمت‌هاى خدا را طلب كنيد و از عذاب او بترسيد .
44 - حكم بن عتيبه گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : بنده هر گاه گناهانش زياد گردد و نتواند كفاره آنها را بدهد خداوند متعال او را به حزن و اندوه گرفتار مىكند تا گناهان او را پاك سازد .
45 - احمد بن سليمان قمى گويد : از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم مىفرمود :
اگر پيامبرى گرسنه شود و از گرسنگى بميرد ، و يا مبتلا به تشنگى گردد و از شدت عطش درگذرد ، و يا از نداشتن لباس عريان جهان را وداع كند ، و يا گرفتار بيمارى و امراض شود و از جهان برود .
پيامبرى براى هدايت قومش به ميان آنها مىرود و آنها را به اطاعت خداوند فرا مىخواند و به خداشناسى و توحيد دعوت مىكند ، ولى آن پيامبر به اندازه قوت يك شب هم چيزى همراه ندارد ، آنها نمىگذارند او سخنش را به پايان برساند ، و او