أنوار الملكوت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٣
رقعه‌هائى كه از آسمان به زمين مىآيد براى امان زائر أباعبدالله عليه السّلام
نهايت حسن و بهاء نمىتوانم توصيف كنم . او راه مىرفت و اطراف او را هاله‌وار جماعتى احاطه كرده بودند . و جلوى اين جماعت مردى بر اسبى سوار بود كه دم اسب او چند بافت داشت ، و اين مرد تاجى بر سرش بود كه چهار گوشه داشت ، و بر هر گوشه جواهرى رخشان بود كه در ظلمات شب هر كدام مسافت سه روز راه را روشن مىكرد . پرسيدم : آن مرد كه دور او را گرفته‌اند كيست ؟ گفتند : محمّد بن عبدالله خاتم النبيّين است . پرسيدم كه : اين سوار كه در جلو مىرود كيست ؟ گفتند : أميرالمؤمنين علىّ بن أبىطالب است . آنگاه بر آسمان نظر افكندم ديدم ناقه‌اى از نور ، و بر آن هودجى است و در هوا حركت مىكند . گفتم : اين از آنِ كيست ؟ گفتند : از آنِ خَديجَه بنت خُوَيلِد و فاطمهء زهراء . گفتم : آن جوان كيست ؟ گفتند : حضرت حسن مجتبى . گفتم : اين جماعت و اين هودج همگى به كجا مىروند ؟ گفتند كه : شب جمعه است و همگى به زيارت كشته شده به تيغ ستم ، سيّد الشّهداء حسين بن على به كربلا مىروند .
آنگاه متوجّه هودج شدم ، ديدم رقعه‌هائى از آن به زمين مىريزد و بر روى هر يك از آنها نوشته است : أمانٌ مِنَ النّارِ لِزُوّارِ الحُسَينِ عليه السّلام فى لَيلَة الجُمُعَة ؛ [ 2 ] آن وقت هاتفى ندا كرد ما را كه : آگاه باشيد كه ما و شيعيان ما در درجهء عاليه‌اى در بهشت قرار خواهيم داشت ! اى سليمان ! من از اين مكان مفارقت نمىكنم تا روح از بدنم مفارقت كند . [ 1 ]
رقعه‌هائى كه از آسمان به زمين مىآيد براى امان زائر أباعبدالله عليه السّلام
رقعه‌هائى كه از آسمان به زمين مىآيد براى امان زائر أباعبدالله عليه السّلام
مرحوم شيخ نورى گويد كه : مرحوم طُرَيحى آخرِ اين خبر را چنين نقل كرده است كه : آن شيخ گفت : ناگاه ديدم رقعه‌هائى از بالا به زمين مىريزد . سؤال
[ 2 ] [ امان از جانب پروردگار است براى زائرين حسين عليه السّلام در شب جمعه از آتش دوزخ . مترجم ] [ 1 ] - بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 401 .