أنوار الملكوت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١١

مجلس هشتم : تفسير آيه : وَ اسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاة وَ إِنَّها لَكَبيرَة إِلَّا عَلَى الْخاشِعين

بسم الله الرّحمن الرّحيم

و الصّلاة على محمّد و آله الطّاهرين

و لعنة الله على أعدائهم أجمعين من الآن إلى قيام يوم الدّين

وَ اسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاة وَ إِنَّها لَكَبيرَة إِلَّا عَلَى الْخاشِعين . [ 1 ]

انسان در گيرودار زندگى و زد و خوردهاى اجتماعى گرفتار يك سلسله علل و معلولات و متوجّه به يك رشته اسباب و مسبّبات مىگردد كه او را به كلّى از خدا غافل مىكند ، و به تصوّر آنكه توسّل به اين اسباب موجب وصول به نتيجه است به هر قسم كه ممكن شود از اسباب گوناگون استمداد مىكند ؛ اگر احياناً نتيجه بگيرد خوشحال و چنانچه كامياب نگردد غمناك مىگردد . و سرّش اينست كه در اين كشمكش زندگى و تلاش معاش خدا را فراموش مىكند و به اين سلسله اسبابى كه به يد قدرت او مىچرخد و به ارادهء او داراى اثر است به ديدهء استقلال مىنگرد ؛ در اين صورت از سطح توحيد در پيچ و قوسهاى كثرات هر روز در دامى و هر ساعت در تله‌اى گرفتار مىشود ، و هر چه سعى كند كه

[ 1 ] سوره البقرة ( 2 ) آيه 45 : [ و از صبر ( روزه ) و نماز يارى بجوئيد ، و اين كار بسى گران است مگر بر كسانى كه دلشان براى خدا خاشع باشد . ]