أنوار الملكوت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٨٧

نماز تا حدّى اهميّت دارد كه در هيچ حال ساقط نمىشود

در نماز براى او رخ داده است . [ 1 ]

و فى « روضة الأنوار » للمحققّ سبزوارى : كان بعضهم يصلّى فى البستان ، پس ناگهان يك بازى را ديد كه در روى درختى قصد صيد پرنده‌اى دارد ، و آن پرنده از اين شاخه به آن شاخه براى فرار و نجات خود پرواز مىكرد ؛ متوجّه اين داستان شد و ندانست چقدر نماز خوانده است . سپس خدمت حضرت رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم مشرّف شد و قضيّه را بيان كرد و گفت : يا رسول الله ! من اين باغ را در راه خدا صدقه دادم . حضرت رسول الله باغ را به دو هزار درهم فروختند و به فقرا تقسيم كردند .

نماز تا حدّى اهميّت دارد كه در هيچ حال ساقط نمىشود

نماز تا حدّى اهميّت دارد كه در هيچ حال ساقط نمىشود

نماز تا سرحدّى داراى اهميّت است كه در هيچ حال از انسان ساقط نمىگردد . اگر كسى متمكّن از غسل و وضوء است بايد بجا آورد ؛ و اگر زخم و جراحات دارد بايد جبيره كند ؛ و اگر بهيچوجه متمكّن نيست و يا استعمال آب بطور كلّى ضرر دارد بايد تيمّم كند . اگر خودش متمكّن از وضوء نيست بايد ديگرى او را وضوء دهد ؛ و اگر خود متمكّن از تيمّم نيست بايد ديگرى او را تيمّم دهد . اگر قدرت بر قيام دارد بايد ايستاده نماز گزارد ؛ و اگر قدرت بر قيام مستقلًا بدون اعتماد ندارد بايد ايستاده تكيه كند و نماز گزارد ؛ و اگر اصلًا قدرت بر قيام ندارد بايد بنشيند و نماز گزارد ؛ و اگر نمىتواند ، بر طرف راست بطورى كه تمام مقاديم بدن او به سمت قبله باشد نماز گزارد ؛ و اگر قدرت ندارد ، بر طرف چپ بخوابد بطورى كه تمام مقاديم بدن او رو به قبله باشد و نماز بخواند ؛ و اگر نمىتواند ، به پشت بخوابد بطورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد و نماز گزارد ؛ اين راجع به افعال نماز .

و امّا اقوال : اگر مىتواند بايد به زبان جارى كند ؛ و اگر نه ، به قلب خود

[ 1 ] - همان مصدر .