أنوار الملكوت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧١

مَثل نمازهاى پنجگانه مثل نهر جارى است كه انسان در پنج وقت خود را در آن شستشو مىدهد

يا مَعشَرَ المُسلِمِينَ ؟ قالُوا لا و اللهِ ما عِندَنا شَىءٌ ! قالَ : سَمِعتُ رَسولَ اللهِ صلّى الله عليه و آله و سلّم يَقُولُ : أرجَى آيَة فى كِتابِ اللهِ : وَ أَقِمِ الصَّلاة طَرَفَىِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرين ؛ [ 1 ] و قالَ : يا عَلِىُّ ! و الَّذِى بَعَثَنِى بِالحَقِّ بَشِيرًا و نَذِيرًا ، إنَّ أحَدَكُم لَيَقُومُ إلَى وُضُوئِهِ فَتَساقَطُ عَن جَوارِحِهِ الذُّنُوبُ ، فَإذا استَقبَلَ اللهَ بِوَجهِهِ و قَلبِهِ لَم يَنفَتِلْ عَن صَلاتِهِ و عَلَيهِ مِن ذُنُوبِهِ شَىءٌ كَما وَلَدَتهُ امُّهُ ، فَأن أصابَ شَيئًا بَينَ الصَّلاتَينِ كانَ لَهُ مِثلُ ذَلِكَ حَتَّى عَدَّ الصَّلَواتِ الخَمسَ .

ثُمَّ قالَ : يا عَلِىُّ ! إنَّما مَنزِلَة الصَّلَواتِ الخَمسِ لُامَّتِى كَنَهَرٍ جارٍ عَلَى بابِ أحَدِكُم ، فَما يَظُنُّ [ ظَنَّ ] أحَدُكُم لَو كانَ فى جَسَدِهِ دَرَنٌ ثُمَّ اغتَسَلَ فى ذَلِكَ النَّهَرِ خَمسَ مَرّاتٍ [ فى اليَومِ ] ؛ أ كانَ يَبقَى فى جَسَدِهِ دَرَنٌ ؟ فَكَذَلِكَ و اللهِ الصَّلَواتُ الخَمسُ لُامَّتِى . [ 2 ]

مَثل نمازهاى پنجگانه مثل نهر جارى است كه انسان در پنج وقت خود را در آن شستشو مىدهد

مَثل نمازهاى پنجگانه مثل نهر جارى است كه انسان در پنج وقت خود را در آن شستشو مىدهد

البتّه معلوم است كه اين فوائد اختصاص به مؤمنينى دارد كه اعتقاد و

[ 1 ] سوره هود ( 11 ) آيه 114 . [ 2 ] بحار الأنوار ، طبع سنگى ، ج 18 ، ص 9 ، و اول ص 10 كتاب الصلاة ؛ و طبع حروفى ، ج 79 ، ص 220 ؛ و در مجمع البيان ، ج 5 ، ص 220 : [ ابوحمزه ثمالى از امام باقر يا امام صادق عليهما السّلام روايت مىكند كه روزى أميرالمؤمنين عليه السّلام رو به مردم كردند و فرمودند : كدام آيه در قرآن در نزد شما نويدبخش‌تر است ؟ هركدام آيه‌اى بيان كردند . حضرت فرمودند : همه اينها صحيح است ولى آنچه مورد نظر من است نمىباشند . افراد گفتند : ما ديگر آيه‌اى سراغ نداريم . حضرت فرمود : نويدبخش‌ترين آيه را از زبان رسول خدا شنيدم كه فرمود اين آيه است ( وَ أَقِمِ الصَّلاة طَرَفَىِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرينَ ) و فرمود : يا على ! قسم به آن كسى كه مرا به درستى بشارت دهنده و بيم دهنده قرار داد ، بعضى از شما كه برخيزد و وضوء بگيرد گناهان از اعضاء و جوارح او به زمين مىريزد و وقتى كه رو به خدا مىايستد و نماز مىخواند از نماز فارغ نمىشود مگر اينكه از گناهان چنان خارج مىشود كه گويا از مادر متولّد شده است ، و اگر بين دو نماز گناهى مرتكب شد باز اين قضيّه تكرار مىشود تا اينكه پنج نماز را تمام كند ، الخ . . . . مترجم ]