أنوار الملكوت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٣٦

حالات امام سجّاد عليه السّلام هنگام اقامهء نماز

مشغول كرده كه وقت نماز نداريم . حضرت فرمود : ما به چه علّت با اين گروه نبرد مىكنيم ؟ مگر جز براى نماز است ؟ ما براى نماز با آنها مىجنگيم . ابن عبّاس مىگويد : آن حضرت نماز شب خود را نيز ابداً ترك ننمود ، حتّى در ليلة الهرير .

هرچه براى جمعيّت حواسّ وحضورقلب در نماز مفيد است مستحبّ مىباشد

هرچه براى جمعيّت حواسّ وحضورقلب در نماز مفيد است مستحبّ مىباشد

و لذا آنچه براى جمعيّت حواسّ و حضور قلب مفيد است ، در نماز مستحبّ است ؛ مانند آنكه انسان در منزل خود بيتى را براى نماز اختصاص دهد و با حال پريشان وارد نماز نشود ، قدرى تأمّل كند تا آرام بگيرد ، با شكم سير و مملوّ از طعام روى به نماز نياورد ، در نماز سجّاده بيندازد ، انگشترى عقيق دست كند ، عطر بزند ، مسواك كند ، عمامه ببندد و طرف راست او را از زير حنك بگذراند ، لباس سفيد در بر كند ، نگاهش در مواقع و حالات مختلفهء نماز به مواضع معيّنه و مقرّرهء در فقه بوده باشد . مستحبّ است نمازهاى نوافل خود را در خفيه بخواند ، لكن نمازهاى واجب را مستحبّ است به جماعت و در مسجد بجاى بياورد .

حالات امام سجّاد عليه السّلام هنگام اقامهء نماز

حالات امام سجّاد عليه السّلام هنگام اقامهء نماز

در روايت است كه شبى يكى از فرزندان حضرت سجّاد عليه السّلام از مقام مرتفعى بيفتاد و دستش شكست ، و از اهل خانه صدا بلند شد ؛ همسايگان جمع شده دست طفل را بستند . صداى فرياد طفل بلند و حضرت سجّاد از شدّت اشتغال به خدا و نماز ابداً نمىشنيدند . چون صبح شد آن حضرت دست طفل را در گردن آويخته ديد ، پرسيد سبب چيست ؟ جريان را به خدمتش عرض كردند . [ 1 ]

و در وقت ديگر در حالتى كه حضرت در سجده بودند آتشى در خانه گرفت ؛ و اهل خانه فرياد مىكردند : يَا بنَ رَسولِ اللهِ ! النَّارِ النّارِ ! حضرت متوجّه نشد ، تا آنكه آتش را خاموش كردند ؛ و پس از مدّتى حضرت سر از سجده برداشت . اهل منزل پرسيدند : چه چيز شما را به خود مشغول نموده بود ، بطورى

[ 1 ] منتهى الآمال ، ج 2 ، ص 80 ، نقلًا عن عين الحيوة .