أنوار الملكوت (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٢٢

حديث ردّ الشمس براى حضرت سليمان عليه السّلام

حديث ردّ الشمس براى حضرت سليمان عليه السّلام

حديث ردّ الشمس براى حضرت سليمان عليه السّلام

مرحوم شيخ صدوق مىفرمايد : جهّال از اهل خلاف گمان مىكنند سليمان عليه السّلام روزى به رسيدگى اسبها مشغول شد تا آنكه خورشيد غروب نمود ، آنگاه امر كرد كه اسبها را برگردانند ، و امر كرد كه گردنهاى آنها را بزنند و پايهاى آنها را ببرند و همه را بكشند ؛ و گفت : اين اسبان مرا از ذكر خداى خود بازداشته است . و لكن مطلب از اين قرار نيست ؛ مرتبه و مقام پيمبر خدا سليمان از مثل اين كردار برتر است . چون اسبها گناهى نكرده بودند كه پايهايشان و گردنهايشان بريده شود . چون آنها به اختيار خود كه خود را بر سليمان عرضه نداشتند و او را مشغول نكردند ، بلكه قهراً و اجباراً آنها را بر حضرت سليمان عرضه داشتند ؛ و آنها بهائمى بودند غير مكلّف به تكليف .

و قول صحيح آنست كه ما روى عن الصادق عليه السّلام أنّه قال : بر سليمان بن داوود عليه السّلام روزى طرف عصر اسبها را عرضه داشتند ؛ مشغول نظر كردن به آنها شد تا خورشيد در زير افق پنهان گشت . حضرت به ملائكه گفت : رُدُّوا الشَّمسَ عَلَىَّ حَتَّى اصَلِّىَ صَلاتِى فى وَقتِها ! فَرَدُّوها . [ 1 ] پس برخواست و دو ساق و گردن خود را مسح كرد و امر كرد ياران خود را كه از آنها نيز نماز فوت شده بود چنين كنند ، و اين وضوى آنان بود براى نمازشان . پس برخاست و نماز گزارد ؛ چون از نماز فارغ شد خورشيد پنهان گشت و ستارگان ظاهر شدند ؛ و ذَلِكَ قَولُ اللهِ تَعالَى : وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ ، إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِىِّ الصَّافِناتُ [ 2 ] الْجِيادُ ، فَقالَ إِنِّى أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّى حَتَّى تَوارَتْ

[ 1 ] [ حضرت سليمان گفت : خورشيد را برگردانيد تا نمازم را بجاى آورم در وقت خود ! و ملائكه خورشيد را برگرداندند . مترجم ] [ 2 ] صافنات : اسبهائى را گويند كه روى سه پا بايستند و نوك سمّ ديگر بر زمين بگذارند . جياد : اسبهاى تند رو را گويند . عشىّ : هنگام بعد از عصر است . حبّ الخير : حب الخيل و المال است .