المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ١١

اشكال و انتقاد مرحوم شارح به تعريف مصنف ( ره )

اشكال دوم

آنكه اين اطلاق موجب آن مىشود كه تعريف مانع اغيار نباشد زيرا شامل امورى شده كه قطعا طهارت به آنها صادق نيست و شرح هركدام در ذيل عنوان مربوطه توضيح داده مىشود .

و اما فرض دوّم كه منظور از [ طهور ] معناى خاص باشد اشكال آن لزوم دور مىباشد .

اشكال دور و تقرير آن

مرحوم مصنف در تعريف طهارت فرموده‌اند :

الطّهارة استعمال طهور مشروط بالنيّة . كلمه [ طهارت ] معرّف ( بفتح راء ) و طهور جزء معرّف ( بكسر راء ) مىباشد با توجه به اين نكته مىگوئيم :

اساسا علم و تصوّر معرّف ( بفتح راء ) موقوف است به تصوّر معرّف ( بكسر راء ) چنانچه در علم ميزان تحقيق اين مسئله شده و جاى گفتگو نيست از اينرو معرفت و علم به طهارت موقوفست بر علم به طهور .

و چون كلمه [ طهور ] بمقتضاى آنكه صيغه مبالغه است از طهارت مشتق بوده و مشتق معرفتش موقوف بر معرفت مشتق منه مىباشد لاجرم [ طهور ] نيز متوقّف بر طهارت و معرفت به طهور موقوف بر معرفت به طهارت است و اين همان دورى است كه ذكر گرديد .

قوله : الطّهارات الثلاث : يعنى غسل ، وضوء و تيمّم .

قوله : واجبة و مندوبة : اين دو كلمه منصوبند تا حال از [ الطّهارات ] باشند .

مؤلف گويد :