المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٧٦

رأى محققين و رضايت شارح ( ره ) از آن

و از مرحوم مصنف منقول است كه مجلس ايشان در دمشق در آن وقت غالبا از علماء جمهور يعنى اهل سنّت خالى نبود زيرا وى با ايشان آميزش و مصاحبت داشت .

وى مىفرمايد :

وقتى به تصنيف اين كتاب شروع نمودم خوف داشتم كه در وقت كتابت برخى از ايشان بر من داخل شده و آن را ببيند ولى از زمان شروع تا وقت فراغت احدى بر من وارد نگشت و اين خود از الطاف خفيّه حقتعالى نسبت به من بود .

شارح ( ره ) مىفرماين :

و اين از جمله كرامات اين عالم بزرگوار است قدس اللّه روحه و نور ضريحه .

شرح

قوله : و كان بينه و بين المصنف ( ره ) : ضمير در [ بينه ] به شمس الدين راجعست .

قوله : و طلب منه اخيرا : ضمير در [ طلب ] بشمس الدّين و در [ منه ] به مرحوم مصنف راجعست .

قوله : الى بلاده : يعنى بلاد خراسان .

قوله : اكثر فيها من التّلطّف : ضمير در [ اكثر ] به شمس الدين و در [ فيها ] به مكاتبه راجعست .

قوله : و الحث على ذلك : كلمه [ حث ] يعنى اصرار و وادار كردن و مشار اليه [ ذلك ] توجّه به بلاد خراسان مىباشد .

قوله : فابى و اعتذر اليه : ضميرهاى فاعلى در [ ابى ] و