المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٣

مبحث احكام تيمم

شرح فارسى :

مرحوم شارح مىفرماين :

مصنف ( ره ) در متن فرمود : قطع نماز على الاصح جايز نيست .

در مقابل اصح اقوال ديگرى است كه هيچكدام مرضى نمىباشد :

الف : قول شيخ در نهايه و محقّق اردبيلى در شرح ارشاد و فيض در مفاتيح و صدوق در مقنع و فقيه و آنجواز قطع نماز است مادامى كه به ركوع نرسيده باشد .

ب : جواز قطع مادامى كه مشغول قرائت نشده و آن قول ابو على است ج : تفصيل بين سعه وقت كه قطع جايز بوده و بين ضيق وقت كه حرام مىباشد و آن قول ابن حمزه است .

شارح ( ره ) مىفرماين :

شاهد و دليلى بر صحّت دو قول اخير در دست نيست ولى قول اوّلى مستند به روايتى است كه داراى معارضى اقوى از آن مىباشد .

مؤلف گويد : قبلا روايتى كه تفصيل مزبور از آن استفاده مىشد نقل نموديم و نيز معارض آن را كه روايت ابن حمران بود ذكر كرديم .

قوله : منها : يعنى من الاقوال .

قوله : بما هو اقوى منها : ضمير [ هو ] به ماء موصوله و ضمير در [ منها ] به رواية راجعست .