المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٦

5 - دفن و احكام آن

اين استحباب در چهار انگشت باز تا يك وجب بوده نه بيشتر از آن و جهتش آنست كه قبر بدين وسيله شناخته شده پس زيارت شده و مورد احترام قرار مىگيرد .

سپس مىفرماين :

اگر سطوح زمين پس و بلند و تمام نقاطش مسطّح نبود در صورتى كه سطح قبر را از نقطه اعلاى زمين به مقدار مزبور بلندتر بگيرند اشكالى ندارد و اگر نسبت به نقطه پست هم بسنجند و به مقدار چهار انگشت الى يك وجب آن را بلندتر قرار دهند به استحباب عمل نموده‌اند .

قوله : مفرّجات : يعنى باز .

قوله : الى شبر : يعنى تا يك وجب .

قوله : ليعرف فيزار و يحترم : هرسه فعل به صيغه مجهول بوده و ضمائر نائب فاعلى به ميّت راجع مىباشد .

قوله : اغتفر رفعه عن اعلاها : ضمير در [ رفعه ] به قبر و در [ اعلاها ] به سطوح راجعست .

قوله : و تأدّت السّنة بادناها : يعنى بادنا السّطوح .

متن :

« و تسطيحه » لا يجعل له في ظهره سنم لأنه من شعار الناصبة و بدعهم المحدثة ، مع اعترافهم بأنه خلاف السنة ، مراغمة للفرقة المحقة .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

ل : مستحب است روى قبر را مسطّح و صاف بسازند .

شارح ( ره ) مىفرماين :

مقصود اينست كه آن را به صورت پشت ماهى در نياورند زيرا اين