المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٥١٧

5 - دفن و احكام آن

ماندن از سباع و مصونيّت فضاء از انتشار بوى آن مىباشد .

قوله : بوجهه و مقاديم بدنه : ضمائر مجرورى به ميّت راجع مىباشند .

قوله : على جانبه الايمن : ضمير در [ جانبه ] به ميّت عود مىكند و مقصود از خواباندن ميّت بجانب راست اينست كه سر وى به طرف مغرب و پاهايش بجانب مشرق و طرف راست صورتش را روى خاك بنهند .

متن :

« و يستحب » أن يكون « عمقه » أي الدفن مجازا ، أو القبر المعلوم بالمقام « نحو قامة » معتدلة ، و أقل الفضل إلى الترقوة .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

ب : مستحب است گودى قبر به قدر قامت باشد .

شارح ( ره ) مىفرماين :

ضمير در [ عمقه ] ممكنست مجازا به دفن راجع بوده و احتمال دارد بقرينه مقاميّه آن را به قبر ارجاع داد .

و مقصود از [ قامت ] قامت انسان معتدل است و مادون اينمقدار از جهت فضيلت آنست كه تا استخوانهاى ترقوه باشد يعنى يك سر و گردن كوتاه‌تر .

قوله : اى الدفن مجازا الخ : شارح ( ره ) مىفرماين :

در مرجع ( عمقه ) دو احتمال است :

الف : بگوئيم ضمير به دفن كه در عنوان مبحث است راجع مىباشد و از آن مجازا مدفن اراده شده .