المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٨

كيفيت استحبابى خواندن نماز ميت

فى اعلى عليّين و اخلف على اهله فى الغابرين و ارحمه برحمتك يا ارحم الرّاحمين .

و بعد تكبير پنجم را بگويد و منصرف شود .

و در صورتى كه ميّت مكلّفه مؤمنه هست ضمائر و اسماء اشاره را مؤنث بياورد .

و اگر ميّت مستضعف بود يعنى كسى كه حق را از باطل تشخيص ندهد ، نه با كسى دشمنى كند و نه با كسى دوستى داشته باشد بعد از تكبير چهارم بگويد : اللّهم اغفر للّذين تابوا و اتّبعوا سبيلك وقهم عذاب الجحيم ، و در صورتى كه ميّت طفل متولّد از دو مؤمن باشد بعد از تكبير مزبور والدين او را دعا كند و اگر پدر و مادرش غير مؤمن يعنى سنّى بودند بعد از اين تكبير هردعائى كه خواست بكند .

قوله : و يستحب ان يضيف اليها : ضمير در [ اليها ] به صلوات بر نبىّ و آل گراميش راجعست .

قوله : و لا يعاند فيه : ضمير در [ فيه ] به حق راجعست .

قوله : او من مؤمن له : يعنى المتولد من مؤمن له ، ضمير [ له ] به طفل راجعست .

قوله : و لو كانا غير مؤمنين : ضمير در [ كانا ] به والدين راجع است .

قوله : دعا عقيبها : يعنى عقيب تكبير رابعه .

قوله : و الظاهر حينئذ : يعنى حين لم يكن والده مؤمنين .

قوله : عدم وجوبه اصلا : يعنى عدم وجوب دعا چه براى طفل و چه براى والدينش .