المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٥

حنوط و احكام آن

ب : رفع از حدث .

ج : ايقاع تكفين بر وجه اكمل ، چه آنكه اين خود نيز از غاياتى استكه حصولش موقوف بر طهارت است .

قوله : قبل تكفينه : اضافه [ تكفين ] به ضمير از قبيل اضافه مصدر به مفعول است ، ضمير فاعلى در آن به غاسل و ضمير مفعولى بميّت عود مىكند .

قوله : ان اراد هو التكفين : ضمير [ هو ] بغاسل راجعست قوله : فينوى فيه : ضمير در [ فينوى ] بمتوضّئ و ضمير مجرورى در [ فيه ] به وضوء راجعست .

قوله : فانّه من جملة الغايات : ضمير در [ فانّه ] به ايقاع عود مىكند .

متن :

و لو اضطر لخوف على الميت ، أو تعذرت الطهارة غسل يديه من المنكبين ثلاثا ثم كفنه .

و لو كفنه غير الغاسل فالأقرب استحباب كونه متطهرا ، لفحوى اغتسال الغاسل ، أو وضوئه .

فرع

شرح فارسى :

مرحوم شارح مىفرماين :

و در صورتى كه اگر غسل كند يا وضوء بگيرد خوف مثله يا ربوده شدن ميّت و يا كمبود و احيانا فقدان آب باشد دستها را تا شانه سه بار مستحب است بشويد و سپس او را كفن كند .

سپس مىفرماين :

و اگر غير غاسل ميّت را خواست كفن كند مستحب است او نيز