المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٠
حنوط و احكام آن
شارح ( ره ) مىفرماين :
در ايندو حكم روايت و حديثى ديده نشده و تنها شهرت فتوائى دارد .
قوله : بخيوطه : خيوط جمع [ خيط ] به معناى نخ مىباشد و ضمير مجرورى آن به كفن راجعست .
قوله : و لا يبلّ بالريق : كلمه [ لا يبل ] يعنى مرطوبى نكنند و لفظ [ ريق ] يعنى آب دهان .
قوله : على المشهور فيهما : ضمير در [ فيهما ] به استفاده از نخهاى كفن و مرطوبى نكردن آنها با آب دهان راجعست .
قوله : و لم نقف فيهما على اثر : ضمير در [ فيهما ] به همان دو امر مذكور راجع بوده و مقصود از [ اثر ] روايت مىباشد .
مؤلف گويد :
برخى از علماء درايه اثر را بحديثى اختصاص داده كه از صحابه نقل شود .
متن :
« و يكره الأكمام المبتدأة » للقميص ، و احترز به عما لو كفن في قميصه ، فإنه لا كراهة في كمه ، بل تقطع منه الأزرار .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
مكروه است براى كفن نو و تازه كه بدوا براى ميّت دوختهاند آستين بگذارند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مرحوم مصنف بقيد [ المبتدئة ] احتراز نمود از فرضى كه ميّت را در پيراهن خودش كفن كنند چه آنكه در اين صورت وجود آستين موجب