المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٧

حنوط و احكام آن

كه اگر ميّت اهل عذاب باشد تا ما دامى كه اين دو سبز هستند عذاب از او مدفوع است .

قوله : من سعف النّخل : كلمه [ سعف ] يعنى شاخه .

قوله : او من الخلاف : خلاف يعنى چوب بيد .

قوله : مرتّبا فى الفضل كما ذكر : يعنى اوّل درخت خرما بعد سدر و بعد بيد و سپس انار مىباشد .

قوله : يجعل احديهما من جانبه الايمن : ضمير در [ احديهما ] به جريدتين و در [ جانبه ] به ميّت راجعست .

قوله : و هى العظام المكتنفة لثغرة النّحر : ضمير [ هى ] به تراقى راجعست و لفظ [ مكتنفه ] يعنى در بر گرفته و ثغره بضمّ ثاء و سكون غين گودى گلو را گويند .

قوله : و بشرته : يعنى بشره ميّت .

قوله : من جانبه الايسر : ضمير در [ جانبه ] بميّت عود مىكند .

قوله : و لتكونا حضراوتين : ضمير در [ لتكونا ] به جريدتين راجع است .

قوله : ليستدفع عنه بهما العذاب : ضمير در [ عنه ] بميّت و در [ بهما ] به جريدتين راجع است .

قوله : مادامتا كذلك : ضمير در [ مادامتا ] بجريدتين راجع بوده و مقصود از [ كذلك ] سبز بودن اين دو چوب مىباشد .

متن :

و اعلم أن الوارد في الخبر من الكتابة ما روي : أن الصادق عليه السلام كتب على حاشية كفن ابنه إسماعيل : " إسماعيل يشهد أن لا إله إلا اللَّه " .