المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٦

حنوط و احكام آن

عند الترقوة » واحدة التراقي : و هي العظام المكتنفة لثغرة النحر « بين القميص و بشرته ، و الأخرى بين القميص و الإزار من جانبه الأيسر ، فوق الترقوة » .

و لتكونا خضراوتين ، ليستدفع عنه بهما العذاب ما دامتا كذلك .

و المشهور أن قدر كل واحدة طول عظم ذراع الميت ، ثم قدر شبر ، ثم أربع أصابع .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

و نيز روى دو جريده‌اى كه از شاخه درخت خرما يا هردرخت تازه‌اى مىسازند آن را بنويسند .

يكى از ايندو چوب را در طرف راست نزديك استخوان ترقوه بين قميص و پوست بدن ميّت گذاشته و ديگرى را بين پيراهن و ازار از سمت چپ بالاى استخوان ترقوه بگذارند .

شارح ( ره ) مىفرماين :

مستحب است دو جريده از شاخه درخت خرما يا درخت سدر و يا درخت بيد و يا درخت انار و يا هردرخت تازه و سبزى بسازند و افضل اين است كه طول هركدام به قدر استخوان ذراع ميّت باشد و مادون آن قدر يك وجب و ادون از آن مقدار چهار انگشت مىباشد سپس يكى از ايندو را در جانب راست نزديك استخوان ترقوّه ( مفرد تراقى است و آنها عبارتند از دو استخوانى كه از دو طرف شانه بطور مايل گودى زير گلو را در بر گرفته‌اند ) روى پوست بدن و زير قميص قرار داده و ديگرى را بين قميص و ازار در طرف چپ بالاى ترقوّه بگذارند .

و مستحب است اين دو چوب سبز باشند و حكمت آن اين است