المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٠

كيفيت غسل ميت

قوله : عن بدنه اولا : ضمير در [ بدنه ] به ميّت راجعست .

قوله : فى غسله : يعنى غسل ميّت .

متن :

« و يستحب فتق قميصه » من الوارث أو من يأذن له « و نزعه من تحته » لأنه مظنة النجاسة ، و يجوز غسله فيه ، بل هو أفضل عند الأكثر ، و يطهر بطهره من غير عصر ، و على تقدير نزعه تستر عورته وجوبا به أو بخرقة ، و هو أمكن للغسل إلا أن يكون الغاسل غير مبصر أو واثقا نفسه به كف البصر فيستحب استظهارا .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

ى : مستحبّست پيراهن ميّت را چاك زده و از قسمت تحتانى بدنش درآورند .

شارح ( ره ) مىفرماين :

مباشر و متصدّى فتق پيراهن يا وارث بوده و يا كسى كه از ناحيه وارث مأذون مىباشد و علّت آنكه گفته‌اند از قسمت تحتانى بدن لباسش را بدر آورند اينست كه پيراهن ميّت مظنّه نجاست بوده و احتمال آلودگى در آن قوى مىباشد از اينرو وقتى لباس را از قسمت پائين بيرون آوردند نقاط اعلاى بدن آلوده نمىشوند .

سپس مىفرماين :

و مىتوان وى را در همان لباس غسل داد بلكه از نظر اكثر علماء افضل همين است و وقتى بدن ميّت از نجاست عرضى پاك شد لباسش نيز به تبع پاك مىگردد .

و در حصول تطهير هيچ نيازى به فشردن نمىباشد .

پس از آن مىافزايند :