المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٨

كيفيت غسل ميت

مؤلف گويد :

مرحوم شيخ مفيد و شيخ طوسى سقوط غسل را تنها در موقعى قائل هستند كه شهيد شهادتش در مقابل امام عليه السلام يا نائب خاصّش باشد و جماعتى ديگر نظير مرحوم محقّق در اين صورت نيز قائل بسقوط هستند .

قوله : سمّى بذلك : ضمير نائب فاعلى در [ سمّى ] بشهيد راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] اسم شهيد مىباشد .

قوله : لانّه مشهود له بالمغفرة و الجنّة : ضمير در [ لانّه ] و [ له ] به شهيد راجعست .

قوله : لا يغسّل و لا يكفّن بل يصلّى عليه : يعنى يصلى على الشهيد .

قوله : و يدفن بثيابه و دمائه : ضمير نائب فاعلى در [ يدفن ] و ضمائر مجرورى در [ ثيابه ] و [ دمائه ] به شهيد راجعست .

قوله : و ينزع عنه الفرو : ضمير در [ عنه ] بشهيد راجع بوده و مقصود از [ فرو ] پوستين است .

مؤلف گويد :

مرحوم آقا جمال در حاشيه مىفرمايد : علّت آن اين است كه در روايات وارد شده كه وى را با ثيابش دفن كنند و عرف از ثياب منسوج و بافته شده را مىفهمد پس اطلاق منصرف به همان معناى مفهوم عرفى است .

قوله : و ان اصابهما الدّم : مرجع ضمير در [ اصابهما ] دو احتمال دارد :