المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٢

1 - احتضار

قوله : و تلقينه الشهادتين : ضمير مجرورى در [ تلقينه ] به محتضر راجعست و اضافه [ تلقين ] به ضمير از قبيل اضافه مصدر بمفعول اوّلش بوده و [ الشهادتين ] مفعول دوّم آن مىباشد .

قوله : فيعتبر افهامه ذلك : ضمير مجرورى در [ افهامه ] به محتضر راجع بوده و اضافه [ افهام ] به ضمير از باب اضافه مصدر به مفعول اوّلش بوده و [ ذلك ] مفعول دوّم آنست كه مشار اليهش شهادتين و اقرار مىباشد .

قوله : و ينبغى للمريض متابعته باللسان و القلب : ضمير مجرورى در [ متابعته ] به ملقن ( به صيغه اسم فاعل ) راجعست .

قوله : اقتصر على القلب : ضمير در [ اقتصر ] به مريض راجع است .

متن :

« و كلمات الفرج » و هي ، " لا إله إلا اللَّه الحليم الكريم " إلى قوله « وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » .

و ينبغي أن يجعل خاتمة تلقينه " لا إله إلا اللَّه " ، فمن كان آخر كلامه " لا إله إلا اللَّه " دخل الجنة .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

د : و مستحب است كه كلمات فرج را بوى تلقين كنند .

شارح ( ره ) مىفرماين :

مقصود از كلمات فرج لا إله الا اللّه الحليم الكريم تا و سلام على المرسلين و الحمد للّه رب العالمين ، مىباشد .

و سزاوار اين استكه آخرين جمله‌ايكه بوى تلقين ميكنند كلمه اخلاص