المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٧

1 - احتضار

قوله : اعاننا اللّه عليه : ضمير مجرورى در [ عليه ] به سوق يا احتضار راجعست .

قوله : بالقول الثابت لديه : ضمير مجرورى در [ لديه ] به سوق يا احتضار عود مىكند .

قوله : سمّى به : ضمير نائب فاعلى در [ سمّى ] بسوق و ضمير مجرورى در [ به ] به احتضار راجعست .

قوله : الموكّلة به : ضمير در [ به ] به محتضر راجعست .

قوله : او اخوانه و اهله عنده : ضمائر مجرورى تمام به محتضر عود مىكند .

متن :

« و يجب » كفاية « توجيهه » أي المحتضر المدلول عليه بالمصدر « إلى القبلة » في المشهور ، بأن يجعل على ظهره و يجعل باطن قدميه إليها : « بحيث لو جلس استقبل » .

و لا فرق في ذلك بين الصغير و الكبير .

و لا يختص الوجوب بوليه ، بل به من علم باحتضاره و إن تأكد فيه و في الحاضرين .

احكام احتضار

شرح فارسى :

مرحوم مصنف در اين مقام به پاره‌اى از احكام احتضار اشاره فرموده كه ذيلا تشريح مىشوند :

الف : واجب است محتضر را به طرف قبله متوجه بسازند بطورى كه اگر بنشيند رو به قبله نشسته باشد .

شارح ( ره ) مىفرماين :

مقصود از [ وجوب ] وجوب كفائى است و ضمير مجرورى در [ توجيهه ]