المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٤٤

كتاب روضه بهيه در شرح كتاب لمعه دمشقيه

كل ذلك إشارة إلى الترغيب فيما هو بصدده من تصنيف العلم الشرعي و تحقيقه ، و بذل الجهد في تعليمه .

ترجمه

مرحوم مصنف مىفرماين :

و از حضرت متعالش درخواست مىكنم كه آنچه حمل و بهمراه داشتنش لازمست سهل و تعليم و آموختن آنچه را كه جهلش جايز نيست آسان گرداند و از او كمك مىجويم بر قيام نمودن بر انجام امرى كه ثوابش باقى و ابدى بوده و در ملأ اعلى ذكر و يادش نيكو و اجر و جزايش مرجّو و مورد اميد مىباشد .

شارح ( ره ) مىفرماين :

مقصود از [ ما ] موصوله در [ تسهيل ما ] علم مىباشد و كلمه [ لا يسع ] يعنى لا يجوز و مقصود از علمى كه جهل به آن جايز و مشروع نيست همانا علم واجب شرعى يعنى احكام مىباشد .

و وجه آنكه مرحوم مصنف از حضرتش استعانت مىجويد كه ويرا بر انجام عملى كه اجرتش باقى است كمك كند اينست كه ثواب اين گونه اعمال در جنّت دائمى و هميشگى است .

سپس در ذيل [ فى الملأ الاعلى ذكره ] مىفرماين :

كلمه [ الملأ ] در لغت به معناى اشراف و بزرگان و رؤسائى بوده كه مردم بقول و گفتارشان رجوع مىكنند و از همين قبيل است آيه شريفه : الم تر الى الملأ من بنى اسرائيل .

و وجه اينكه به اين دسته از اشخاص لفظ [ ملأ ] اطلاق مىشود آن است كه از نظر رأى و مال متمكن و صاحب قدرت هستند .

و ممكنست وجهش اين باشد كه در چشمها و قلوب مردم جايگزين هستند .