المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٩

وجوه افتراق بين خون نفاس و حيض

انقطاع بخواهد وضوء بگيرد در صورت جواز متعيّن استكه به قصد استباحه باشد نه رافع .

قوله : مع غسلهنّ : ضمير مضاف اليه بزنان نفساء راجعست .

قوله : متقدّما عليه او متأخرا : ضمير در [ عليه ] به غسل راجع است و كلمه [ متقدّما ] و [ متأخرا ] حال از [ الوضوء ] مىباشند .

قوله : و يستحب قبله : ضمير نائب فاعلى در [ يستحب ] به وضوء و ضمير مجرورى در [ قبله ] به غسل راجعست .

قوله : و تتخيّر فيه : ضمير در [ تتخيّر ] به زن نفساء و ضمير مجرورى در [ فيه ] به وضوء عود مىكند .

قوله : مطلقا : يعنى چه وضوء پيش از غسل واقع شده و چه بعد از آن صورت گيرد .

قوله : اذا وقع بعد الانقطاع : ضمير در [ وقع ] بوضوء عود مىكند .

متن :

« و أما غسل المس » للميت الآدمي النجس « فبعد البرد و قبل التطهير » به تمام الغسل ، فلا غسل بمسه قبل البرد و بعد الموت .

مبحث مس ميت و احكام آن

شرح فارسى :

مؤلف گويد :

يكى ديگر از اسباب و موجبات غسل تماس با ميّت است با شرائطى كه مرحوم مصنف به آن اشاره فرموده :

مرحوم مصنف مىفرماين :

امّا غسل مسّ ميّت آدمى نجس پس بعد از سرد شدن و پيش از