المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٥

[ احكام عامّه حيض ]

سپس در ذيل [ بعد الوضوء ] مىفرماين :

نيّت وى در اين وضوء تقرّب الى اللّه بوده نه استباحه زيرا زن حائض تنها غسل برايش استباحه مىآورد و بعد از آن مىفرماين :

حكمت اين حكم باقى ماندن تمرين زن بر عبادت است بطورى كه بعد از سپرى شدن ايّام عادت اداء عبادات بر وى صعب و دشوار نباشد و همانطورى كه مضمون حديث شريف است سزاوار اين است كه انسان امور خير و پسنديده را عادت خويش قرار دهد .

قوله : يستحب لها الجلوس : ضمير در [ لها ] بزن حائض راجع است .

قوله : فى مصلّاها : مقصود از [ مصلّى ] مكانى است كه در آن نماز مىخوانند و ضمير مضاف اليه به زن حائض راجعست .

قوله : ان كان لها محل معدّلها : ضمير [ لها ] به زن حائض راجع بوده و در [ معدّلها ] به صلوة عود مىنمايد .

قوله : و الّا : يعنى و ان لم يكن لها محلّ معدّلها .

قوله : المنوىّ به التقرب : ضمير در [ به ] بوضوء راجعست .

متن :

« و يكره لها الخضاب » بالحناء و غيره كالجنب .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

ن : بر حائض مكروهست با حنّاء خضاب كند .

شارح ( ره ) مىفرماين :

چنانچه با غير حنّاء نيز مكروه بوده همانطورى كه حكم جنب همين مىباشد .

قوله : و غيره : يعنى غير حناء .