المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٤

[ احكام عامّه حيض ]

قوله : و يكره لها اعانته عليه : ضمير در [ لها ] بزن حائض و در [ اعانته ] به زوج و در [ عليه ] به استمتاع راجعست .

قوله : الّا ان يطلبه : ضمير فاعلى در [ يطلبه ] بزوج و ضمير مفعولى به [ استمتاع ] راجعست .

قوله : فتنتفى الكراهة عنها : ضمير در [ عنها ] به زن حائض عود مىكند .

قوله : به غير القبل مطلقا : چه بين سرّه و ركبه بوده و چه مواضع ديگر بدن باشد .

قوله : و المعروف ما ذكرناه : كه همان بين سرّه و ركبه باشد .

متن :

« و يستحب » لها « الجلوس في مصلاها » إن كان لها محل معد لها و إلا فحيث شاءت « بعد الوضوء » المنوي به التقرب ، دون الاستباحة .

« و تذكر اللَّه تعالى به قدر الصلاة » ، لبقاء التمرين على العبادة فإن الخير عادة .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

م : بر زن حائض مستحب است كه در ايّام ناپاكى وضوء گرفته و بعد از آن در مكانى كه نماز خانه او است بنشيند و به مقدار مدّت نماز خواندنش ذكر بگويد .

شارح ( ره ) مى فرمايند :

اينحكم در صورتى است كه زن مكان و محلّى براى خواندن نماز داشته باشد و در غير اين صورت هرمكانى را كه اختيار كند مناسب مىباشد