المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٣٩

كتاب روضه بهيه در شرح كتاب لمعه دمشقيه

توجب علي الشكر لك " ، فأوحى اللَّه تعالى إليه " إذا عرفت هذا فقد شكرتني "

و في خبر آخر

" إذا عرفت أن النعم مني فقد رضيت بذلك منك شكرا "

. ترجمه

مرحوم مصنف مىفرماين :

شكر و سپاس ما نيز از طول و فضل او است .

شارح ( ره ) مىفرماين :

مقصود از [ طول ] بفتح طاء فضل واسع حقتعالى مىباشد و منّت فراخ و وسيع حضرتش مىباشد چه آنكه هرفعلى را كه ما به آن اقدام مىنمائيم مستند بجوارح و قدرت و اراده ما و سائر اسباب حركت مىباشد و تمام اين امور از ناحيه حقتعالى افاضه و اعطاء شده است و جميعا به بركت جود و نعمتش مىباشند .

و همينطور آنچه از شكر و ساير عبادات از ما صادر مىشود نعمتى است از نعم الهى پس چگونه مىتوان نعمتش را با نعمت ديگر مقابل قرار داد .

و در روايت آمده كه اين معنا بخاطر داود و موسى على نبيّنا و آله عليه و عليهم السلام خطور نموده و بدرگاه الهى عرضه داشتند :

بار خدايا چگونه شكر تو را بجاى آورم در حالى كه قدرت شكر نعمت را ندارم مگر بواسطه نعمت ديگر از نعمت‌هايت .

و در روايت ديگر آمده :

و شكر نعمت تو ، نعمت ديگرى است كه بر من ايجاب شكر مينمايد پس حقتعالى به او وحى فرستاد :

وقتى اين معنا را دانستى پس شكر مرا بجاى آور .