المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٧

احكام جنابت

قوله : بجزء من بدنه تحلّه الحيوة : ضمير مجرورى در [ بدنه ] به جنب راجع بوده و ضمير در [ تحلّه ] به جزء عود مىكند و جمله [ تحلّه الحيوة ] صفت است براى [ جزء ] .

قوله : اسم اللّه تعالى مطلقا : چه از نوشتن آن حقتعالى مقصود بوده يا اينطور نباشد .

قوله : فى المشهور : قيد است براى ولو على در هم و دينار

متن :

« و يكره له الأكل و الشرب حتى يتمضمض و يستنشق » أو يتوضأ ، فإن أكل قبل ذلك خيف عليه البرص ، و روي أنه يورث الفقر ، و يتعدد بتعدد الأكل و الشرب مع التراخي عادة ، لا مع الاتصال .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

و : خوردن و آشاميدن براى جنب مكروهست مگر آنكه مضمضه و استنشاق كند .

شارح ( ره ) مىفرماين :

و يا آنكه وضوء بگيرد چه آنكه جنب اگر قبل از يكى از اين امور چيزى تناول كند خوف آنست كه به مرض برص مبتلا گردد .

و در روايت وارد استكه خوردن و آشاميدن در حال جنابت مورث فقر و تنگدستى است .

سپس مىفرماين :

هريك از امور سه‌گانه‌اى كه ذكر شد ( مضمضه ، استنشاق ، وضوء ) بتعداد اكل و شرب متعدد مىشوند مشروط به اينكه بين خوردن و آشاميدن‌ها فاصله متعارف باشد نه باتّصالشان به يكديگر .