المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٣

مبحث جنابت و موجبات آن

آنكه در قبل پنهان شده و يا در دبر غايب گردد .

شارح ( ره ) مىفرماين :

دو چيز سبب حصول جنابت است :

1 - انزال و خروج منى چه در بيدارى بوده و چه در خواب باشد .

2 - داخل شدن مقدار حشفه ( ختنه‌گاه ) و آنچه در حكم آن است همچون مقدار حشفه از كسى كه حشفه‌اش قطع شده در قبل يا دبر ، اعم از آنكه در دبر مرد بوده يا زن باشد ، مفعول زنده بوده يا مرده باشد ، منى خارج شده يا بيرون نيايد كه در اين صورت هم فاعل و هم قابل ( مفعول ) هردو جنب مىشوند .

قوله : الانزال للمنى : انزال منى هم در زن موجب جنابت است و هم در مرد اگر چه در زن برخى آن را انكار نموده‌اند .

قوله : و ما فى حكمها : ضمير مؤنث به حشفه راجعست .

قوله : كقدرها من مقطوعها : ضميرهاى مؤنث بحشفه راجع مىباشند .

مؤلف گويد :

مقصود اينست كه اگر حشفه شخصيى قطع شده باشد و به قدر حشفه از بقيّه آلتش در قبل يا دبر داخل گردد براى فاعل و مفعول جنابت حاصل مىشود .

متن :

و متى حصلت الجنابة لمكلف بأحد الأمرين تعلقت به الأحكام المذكورة : « فيحرم عليه قراءة العزائم » الأربع و أبعاضها حتى البسملة و بعضها إذا قصدها لأحدها ، « و اللبث في المساجد » مطلقا « و الجواز في المسجدين » الأعظمين بمكة و المدينة .