المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٢
مبحث جنابت و موجبات آن
قوله : بل هى كغيرها : ضميرهاى مؤنث به [ ميتات حيوانيّة ] راجع مىباشند .
قوله : فى اصح القولين : در مقابل اين قول ، رأى مرحوم علامه حلّى است كه فرمودهاند :
ملاقى با آنها را اگر چه بدون رطوبت باشد بايد تطهير نمود .
قوله : يجب غسل : بفتح [ غين ] يعنى آب كشيدن و تطهير نمودن .
قوله : ما مسّها : ضمير مؤنث به ميتات حيوانيّة راجعست .
قوله : و ان لم يكن برطوبة : ضمير در [ لم يكن ] به مسّ راجعست .
قوله : و من بحكمه : يعنى به حكم مسلمان كه مقصود طفل نابالغ يا ديوانه مىباشد .
قوله : غير الشهيد : خروج روح از بدن شهيد موجب غسل نيست فلذا بدن او را بدون غسل دفن مىكنند .
متن :
« و موجب الجنابة » شيئان : أحدهما « الإنزال » للمني يقظة و نوما ، « و » الثاني « غيبوبة الحشفة » و ما في حكمها كقدرها من مقطوعها « قبلا أو دبرا » من آدمي و غيره ، حيا و ميتا ، فاعلا و قابلا ، « أنزل » الماء « أو لا » .
مبحث جنابت و موجبات آن
مبحث جنابت و موجبات آن
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
سبب جنابت انزال و پنهان شدن حشفه است اعم از