المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٩
فصل دوم مبحث غسل و موجبات آن
شده اگر چه غسل را بر موت مقدّم نموده از اين عبارت خارجند .
و در مقام تمثيل براى [ و ان كان متقدما الخ ] مىفرماين :
مانند كسى كه غسلش را مقدّم نموده تا مقتول واقع شود و سپس به واسطه همان سببى كه برايش غسل نموده كشته گردد .
و در دنباله عبارت مىفرماين :
و بقيد [ آدمى ] غير آدمى يعنى ميته‌هاى حيوانى خارج شد چه آن‌كه اين اجساد اگر چه نجس هستند ولى مسّ آنها سبب غسل نمىگردد بلكه بنابر اصح قولين مانند نجاسات ديگر مىباشند .
البته برخى از فقهاء فرموده‌اند :
مسّ با ميته‌هاى حيوانى موجب متنجّس شدن عضو ملاقى شده اگر چه با رطوبت نيز ملاقات حاصل نشود .
و سپس در ذيل [ و الموت ] مىفرماين :
مقصود مرگى است كه شرعا معهود و منظور بوده و آن مرگ مسلمان يا كسى كه در حكم او است باستثناى شهيد مىباشد .
قوله : الجنابت : عبارتست از حدث اكبر و آن حالتيست كه بواسطه يكى از اسباب در شخص حاصل شده و رفع آن موقوف بر غسل مىباشد .
قوله : مع غمس القطنة : كلمه [ غمس ] فرورفتن و نفوذ نمودن باشد و مقصود اينست كه خون استحاضه اگر در پنبه‌اى كه زن در مجراى خون گذارده اگر فروبرود غسل واجب و لازم مىشود .
قوله : سواء سال عنها ام لا : ضمير در [ عنها ] به قطنه راجع بوده و ضمير فاعلى در [ سال ] به دم استحاضه راجعست و كلمه