المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٩

مبحث تخلّى و احكام خلوت

حكم مزبور در صورتى استكه وى سر برهنه باشد و دليل آن اجتناب از رسيدن بوى خبيث به مغز از طريق منافذ پوست سر مىباشد .

و با تغطية رأس ، تقنّع نيز روايت شده .

مؤلف گويد :

مقصود از [ تقنّع ] آنست كه مقابل صورتش نيز پارچه‌اى بياندازد تا از طريق منفذ بينى رائحه خبيثه به مغزش وارد نگردد .

قوله : تغطية الرأس : كلمه [ تغطية ] مصدر است از باب تفعيل به معناى پوشاندن .

قوله : ان كان مكشوفا : ضمير مستتر در [ كان ] برأس راجع است .

قوله : الى دماغه : مقصود از [ دماغ ] مغز مىباشد و ضمير مجرورى آن به متخلّى راجعست .

قوله : و روى التقنّع معها : ضمير در [ معها ] به تغطية الرأس راجعست و مقصود اينست كه علاوه بر استحباب تغطيه رأس تقنّع نيز مستحب است .

مؤلف گويد :

روايت مشار اليها را مرحوم صاحب وسائل در ج 1 ص 214 به اين شرح نقل فرموده‌اند :

محمد بن الحسن در كتاب مجالس و اخبار باسنادش ، از ابى ذرّ از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در ضمن وصاياى خود فرمودند :

يا اباذرّ استحى من اللّه ، فانّى و الّذى نفسى بيده لا ظلّ حين اذهب الى الغائط متقّنعا بثوبى استحياء من الملكين الّذين معى .