المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٦

مبحث تخلّى و احكام خلوت

كه بفرض بقاء شرعا مضرّ نيستند .

سپس مىفرماين :

مصنف در متن فرمود كه مستحب است بين دو مطهّر جمع كند از اين عبارت استفاده مىشود كه مستحب است هم از آب و هم از سه سنگ استفاده شود چه آنكه سنگ تنها در اين صورت مطهر است و به كمتر از اين مقدار مطهر نگويند .

بعد مىفرماين :

و ممكن است بگوئيم اگر كمتر از سه سنگ را نيز با آب استعمال نمود بوظيفه استحبابى عمل كرده زيرا غرض كه همان زوال عين و اثر است با آن حاصل مىشود .

قوله : استحباب عدد من الاحجار مطهر : كلمه [ مطهّر ] صفت است براى [ عدد ] .

قوله : و يمكن تأدّيه بدونه : ضمير در [ تأدّيه ] به استحباب راجع بوده و در [ بدونه ] به عدد مطهّر عائد است .

متن :

« و ترك استقبال » جرم « النيرين » الشمس و القمر بالفرج أما جهتهما فلا بأس .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

ح : مستحب است شخص در وقت تخلّى روبروى جرم خورشيد و ماه نشستن را ترك نمايد .

شارح ( ره ) مىفرماين :

مقصود از [ نيّرين ] خورشيد و ماه بوده و از استقبال ايندو آنست كه در وقت تخلّى فرج خويش را در مقابل ايندو و جرم بگيرد كه اين عمل