المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٨

مبحث احكام و مستحبات وضوء

اعضاء پيش از عضو مشكوك خشك شده باشند تخصيص خورده و در اين فرض شخص موظّف است وضوئش را اعاده كند و دليل آن اين است كه موالات كه از واجبات وضوء و اخلال به آن موجب بطلان وضوء ميگردد فوت شده است .

قوله : لم يكن فرغ منه : ضمير در [ لم يكن ] به شاك راجع بوده و در [ منه ] به وضوء عود مىكند .

قوله : للاعضاء السّابقة عليه : ضمير در [ عليه ] به عضو مورد شك راجعست .

قوله : فيعيد : ضمير فاعلى به شاك است .

متن :

« و لو شك » في بعضه « بعد انتقاله » عنه و فراغه منه « لا يلتفت » و الحكم منصوص متفق عليه .

شرح فارسى :

مرحوم مصنف مىفرماين :

ن : اگر متوضّى پس از انتقال از وضوء شك نمود به شكّش التفات و توجّهى نكند .

شارح ( ره ) مىفرماين :

مقصود اينست كه متوضّى پس از فراغ از وضوء و اتمام آن اگر در انجام بعضى از افعال مثلا شستن دست راست شك كند به اين شك نبايد التفات نمايد بلكه بنا را بر انجام آن گذارد .

سپس مىفرماين :

اين حكم منصوص و اتّفاقى مىباشد .

قوله : و لو شكّ فى بعضه : ضمير فاعلى در [ شكّ ] بمتوضّى و ضمير مجرورى در [ بعضه ] به وضوء راجعست .